Metodologia Wyckoffa na giełdzie kryptowalut

 Jedną z metod wykorzystujących ruch ceny jako podstawowy argument za otwarciem pozycji, jest teoria stworzona przez słynnego tradera z Wall Street – Richarda Wyckoffa. Mimo, iż ten sposób handlu powstał ponad sto lat temu, wciąż pozostaje aktualny ze względu na uniwersalne prawa popytu i podaży, które leżą u jego podstaw, przez co przyda nam się także w sytuacji, gdy inwestujemy w kryptowaluty.

Sposób analizy struktury rynku Wyckoffa, w opozycji do m.in. klasycznej teorii fal Elliotta, zakłada, że każde z zachowań ceny, które obserwujemy na rynku, jest całkowicie unikalne. Jednocześnie, podejście to, w najsurowszej formie, opiera się na prostych schematach, które tłumaczą, w jaki sposób gracze dysponujący większymi środkami manipulują ceną w celu wywołania fal sprzedających lub kupujących, dzięki którym będą mogli zrealizować zlecenia w przeciwnym kierunku.

The Composite Man.

By poradzić sobie ze zdezorientowaniem wynikającym z obecności na rynku tak wielu uczestników, Richard Wyckoff zebrał najważniejszych z nich, czyli instytucje finansowe i ulepił dla nas jednego przeciwnika, którego nazwał The Composite Man. Jest to nie tylko użyteczna koncepcja psychologiczna, ale zasada, która bardzo pomaga w zrozumieniu podstaw analizy strukturalnej rynku według Wyckoffa, której podlegają także najpopularniejsze kryptowaluty.

Zakładając, że za wszystkie ruchy cen odpowiada jeden operator, w którego interesie jest zmylenie jak największej liczby uczestników w celu zamknięcia pozycji z zyskiem, dużo łatwiej zrozumiemy logikę stojącą za zachowaniem ceny.

Analiza kryptowalut, a trzy prawa Wyckoffa.

Richard Wyckoff zasłynął stworzeniem trzech praw, które pomogą nam w zrozumieniu nawet tych rynków, które na pierwszy rzut oka wydają się nielogiczne.

Prawo popytu i podaży

Pierwsze z praw Wyckoffa zakłada, że gdy popyt na dane aktywa jest większy niż podaż, powoduje to wzrost cen i na odwrót – podaż przewyższająca popyt prowadzi do spadków. Chociaż jest to wyjątkowo prosta zasada, większość początkujących nie zdaje sobie sprawy z jej istnienia, ponadto, dostrzeżenie niekiedy wyjątkowo subtelnych różnic między popytem i podażą, nie jest prostym zadaniem nawet dla zaawansowanego tradera.

Bywa to szczególnie trudne, gdy przewidujemy ceny kryptowalut podczas handlu krótkoterminowego, będąc świadkami gwałtownych wahań, znanych z rynków takich, jak Bitcoin.

Przyczyna i skutek.

Prawo to zakłada, że różnica między popytem i podażą nie jest przypadkowa, a wynika z okoliczności na rynku. W rzeczywistości prawo przyczyny i skutku pomaga przewidzieć, jaką rolę aktualna akumulacja lub dystrybucja będzie odgrywać w nadchodzącym trendzie, przy czym – każda z akumulacji i dystrybucji jest częścią szerszego kontekstu. Z pomocą prawa przyczyn i skutków należy więc określić, czemu służy bieżąca faza rynku.

Np. Mniejsza faza akumulacji na wykresie 15-minutowym jest częścią dystrybucji na wykresie 4-godzinnym, a jej obecność na rynku posłuży jedynie do wytworzenia popytu, który przyczyni się do finalizacji fazy dystrybucji na wyższych ramach czasowych. Dzieje się tak ze względu na fraktalną naturę rynku jako takiego, bez względu na to, z jakiej klasy instrumentami mamy do czynienia.

Podobny przykład przedstawiono na poniższej grafice.

W obszarze dystrybucji D1 wykorzystano spóźnionych kupujących do realizacji zleceń krótkich. Następnie, w obszarach A1 i A2 mieliśmy do czynienia z akumulacją pozycji, które w kontekście całości nie powinny przyczynić się do wzrostów ponad punkt D1 na tym wykresie. Weźmy pod uwagę, że te trzy elementy mogą być częścią dużo ważniejszej akumulacji/dystrybucji z wykresów dziennych, miesięcznych lub rocznych.

Prawo wysiłku i rezultatu.

Zgodnie z tym prawem, zmiany ceny danego instrumentu są wynikiem wysiłku, którego reprezentacją jest wolumen. Jeśli ruch ceny jest adekwatny do obrotów przyjętych podczas tego ruchu, mamy do czynienia z normalną sytuacją, w której istnieją duże szanse na kontynuację trendu. Jeśli między tymi dwoma występuje rozbieżność, wzrastają szanse na ewentualne odwrócenie tendencji ze względu na tzw. brak partycypacji lub absorpcję.

Fazy rynku według Wyckoffa.

Rynek Wyckoffa znajduje się w jednej z czterech faz, których zrozumienie pomoże nam w znalezieniu odpowiedzi na to, jak handlować kryptowalutami, instrumentami na rynkach Forex czy akcjami spółek:

Faza akumulacji.

Występuje na zakończenie trendu spadkowego. W tej fazie ważni uczestnicy rynku, spychają cenę poniżej aktualnych poziomy wsparcia, by sprawić wrażenie nadchodzących spadków. Wywołuje to znaczne zainteresowanie rynkiem i nagromadzenie sprzedaży. Pod poziomem wsparcia, znajdują się jednak potężne zlecenia oczekujące, które agresywni sprzedający pomagają zrealizować. Faza akumulacji kończy się markup’em, czyli wybiciem ponad blok cenowy i inicjacją trendu wzrostowego.

Warto wiedzieć, że faza akumulacji jest etapem w życiu rynku, który analitycy techniczni często nazywają trendami bocznymi. Takie spojrzenie na nią jednak niewiele nam mówi, dlatego warto korzystać z podejścia Wyckoffa, możliwie uzupełniając je o elementy teorii aukcji. Z jej pomocą, faza akumulacji zostanie określona jako rotacja lub balans, zamknięta na konkretnym obszarze i wzbogacona o analizę prawdopodobieństwa opartą o krzywą Gaussa, obrazowaną przez profile rynku i wolumenu.

Faza reakumulacji.

Jest akumulacją, która pojawia się w hossie i zwiastuje jej kontynuację.

Faza dystrybucji.

Jest odwróceniem akumulacji i pojawia się na końcu wzrostów. W tej fazie mamy do czynienia ze sztucznymi wybiciami ceny ponad lokalne poziomy oporu, w celu stworzenia popytu. Kiedy fala zleceń KUP pomaga zrealizować spoczywające nad oporem zlecenia oczekujące w przeciwnym kierunku, faza kończy się tzw. markdown’em, czyli agresywnym spadkiem, który rozpoczyna nowy trend.

Faza redystrybucji.

Jest dystrybucją występującą w roli kontynuacji trendu spadkowego. Fazy akumulacji i dystrybucji z niższych ram czasowych, mogą zostać określone mianem tzw. order blocków na wyższych ramach. Warto o tym pamiętać, by w przypadku dostrzeżenia order blocka np. na wykresie godzinnym, przyjrzeć się jego strukturze na wykresach pięcio- lub jednominutowym.